Leo Strauss and the Threat of Moral Relativism

Document Type: Original Article

Author

Professor of Philosophy,The Imam Khomeini Education and Research Institute , Iran.

Abstract

Relativism generally, and moral relativism in particular, continue to be topics of philosophical controversy. The controversy arises over general questions about the semantics, epistemology, and logic of the relativist’s position. With regard to moral relativism, there are also disagreements about whether moral relativism does not undermine the force of moral claims. Some of these disputes are due to the fact that the disputants differ in the ways they define or understand relativism. Since much of the current controversy about moral relativism has roots in earlier discussions that took place in the twentieth century which have been presented in the works of Leo Strauss, a critical analysis of some of Strauss’s views is presented. Relativism was an issue of paramount importance for Strauss, who nevertheless refused to define the object of his concern. Strauss argues that relativism is self-defeating in a manner designated here as the enfeeblement peritrope. Finally, a sketch of how equivocation on the issue of relativism can be avoided by distinguishing the value relativity from parameter parity. It is the latter that is responsible for the enfeeblement that is Strauss’s target.

Keywords


Article Title [فارسی]

لئو اشتراس و خطر نسبی گرایی اخلاقی

Author [فارسی]

  • محمد لگنهاوزن
استاد فلسفه مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی
Abstract [فارسی]

نسبی‌گرایی به‌طور عام و نسبی‌گرایی اخلاقی به‌طور خاص، همچنان موضوعات  مناقشه آمیز فلسفی هستند. این مناقشه مبتنی بر موضع نسبی‌گرایان در باب مسائل کلی معناشناختی، معرفت‌شناختی و منطقی است. در رابطه با نسبی‌گرایی اخلاقی، حتی این اتفاق نظر وجود ندارد که آیا نسبی‌گرایی اخلاقی موجب تضعیف مطالبات اخلاقی می‌شود یا نه. برخی از این اختلافات به خاطر این واقعیت هستند که مناقشه‌کنندگان در تعریف و فهم نسبی‌گرایی با هم اختلاف دارند. از آنجا که  بسیاری از مناقشات امروز در مورد نسبی‌گرایی اخلاقی ریشه در مباحث پیشینی دارد که در قرن بیستم در آثار لئو اشتراوس طرح شده است، در این مقاله تحلیل انتقادی برخی دیدگاه‌های اشتراوس ارائه شده‌است. نسبی‌گرایی از نظر اشتراوس موضوعی بسیار با اهمیت تلقی می‌شد؛ با این وجود حاضر به ارائه تعریفی از  موضوع مورد توجه خود نشد. اشتراوس مدعی بود که نسبی‌گرایی خود‌شکن و خود‌متناقض‌کننده است به شیوه‌ای که در این مقاله به عنوان خود تضعیف کننده (enfeeblement peritrope) نام‌گذاری‌اش کرده‌ام. و بالاخره طرحی برای اینکه چطور می‌توانیم با  تفاوت قائل شدن بین نسبیت ارزش‌ها و مسئله‌ای که  همه پارامتر ها برابر هستنند از اشتراک لفظی در معنای نسبی‌گرایی پرهیز کنیم. و این دومی یعنی برابر بودن مصادیق یک پارامتر است که باعث تضعیف نسبی‌گرایی می‌شود.

Keywords [فارسی]

  • لئو اشتراس
  • نسبی گرایی اخلاقی
  • خود تضعیف کننده
Berlin, I. (2002). “Two Concepts of Liberty”, in: Berlin, I., Liberty. Oxford: Oxford University Press.
Bloom, A. (1987). The Closing of the American Mind. New York: Simon & Schuster.
Flynn, T. R. (2006). Existentialism: A Very Short Introduction. Oxford: Oxford University Press.
Fuchs, C. (2016). Critical Theory of Communication. London: University of Westminster Press.
Fukuyama, F. (2006). “Identity, Immigration, and Liberal Democracy”. Journal of Democracy, 17(2), 5-20.
Golob, S. (2019). “Was Heidegger a relativist?”, in: M. Kusch, K. Kinzel, J. Steizinger, & N. Wildschut (Eds.), The Emergence of Relativism: German Thought from the Enllightenment to National Socialism. New York: Routledge. pp. 181-195.
Heidegger, M. (1998). Letter "On Humanism". In: M. Heidegger, Pathmarks. Cambridge: Cambrdige University Press. pp. 239-276.
Hempel, C. G. (1965). Aspects of Scientific Explanation and Other Essays in the Philoosophy of Science. New York: The Free Press.
Lukács, Georg. (1923). Geschichte und Klassenbewusstsein, Berlin: Malik-Verlag.
Lukács, Georg. (1971). History and Class Consciousness. Trans. Rodney Livingstone. Cambridge, Mass.
Marcus, J. T., & Tarr, Z. (eds.). (1989). Georg Lukács: Theory, Culture, and Politics. New Brunswick: Transaction Publishers.
Rockmore, T. (1995). Heidegger and French Philosophy. London and New York: Routledge.
Smith, S. B. (2009). “Leo Strauss: the outlines of a life”, in: S. B. Smith (ed.), The Cambridge Companion to Leo Strauss. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 13-40.
Steizinger, J. (2019). “National Socialism and the problem of relativism”, in: M. Kusch , K. Kinzel, J. Steizinger, & N. Wildschut (eds.). The Emergence of Relativism: German Thought from the Enlightenment to National Socialism. New York: Routledge. pp. 233-251.
Strauss, L. (1965). Spinoza's Critique of Religion. New York: Schocken Books.
Strauss, L. (1989). The Rebirth of Classical Political Rationalism: Essays and Lectures by Leo Strauss. Chicago: University of Chicago Press.
Street, S. (2016). “Objectivity and Truth: You’d Better Rethink It”, in: Shafer-Landau, R. (ed.). Oxford Studies in Metaethics, Volume 11. Oxford: Oxford University Press. pp. 293-333.
Velkley, R. L. (2011). Heidegger, Strauss, and the Premises of Philosophy: On Original Forgetting. Chicago: University of Chicago Press.