دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 موانع روان شناختی معرفتی اخلاقی زیستن از نگاه امام علی، علیه السّلام موانع روان شناختی معرفتی اخلاقی زیستن از نگاه امام علی، علیه السّلام 7 26 250933 EN علی اکبر عبدل آبادی استادیار فلسفه، گروه حکمت و کلام، دانشکدۀ الهیّات و ادیان ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0009-0004-8374-2639 علی بیات دانشیارگروه تاریخ و تمدّن ملل اسلامی، دانشکدۀ الهیّات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. طاهره محمدیان عمرانی دکترای مطالعات تطبیقی ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب قم، دانشکدۀ ادیان، قم، ایران. Journal Article 2022 01 13 یکی از پرسش‌‌های مهم دربارۀ اخلاق این است که چرا آدمیان، به صِرفِ ارادۀ اخلاقی‌‌زیستن، نمی‌‌توانند اخلاقی زندگی کنند؟ به عبارت دیگر، چرا اخلاقی‌زیستن دشوار است؟ اینجاست که بحث از موانعِ اخلاقی‌‌زیستن به میان می‌‌آید. هر انسانی که خواستارِ اخلاقی‌زیستن باشد، با موانعی روبرو خواهد شد که او را از پیمودنِ راهِ اخلاقی-زیستن بازمی‌دارند. موانعِ اخلاقی‌زیستن به دو قسمِ جامعه‌شناختی و روان‌شناختی́ تقسیم‌پذیرند. موانعِ جامعه-شناختی اموری بیرونی‌ اند که بر تصمیماتِ اخلاقیِ آدمی تأثیر می‌نهند و مانعِ آدمی برای اخلاقی‌زیستن می-شوند، از قبیلِ افکارِ عمومی، ارزش‌داوریهای دیگران، خوشایند و ناخوشایند و پسند و ناپسندِ دیگران. موانعِ روان‌شناختی، خود، بر دو قسمند: موانعِ معرفتی و موانعِ غیرِمعرفتی. موانعِ روانشناختیِ معرفتی́ موانعی‌اند که در روانِ آدمی́ مانعِ اخلاقی‌‌زیستن می‌شوند و، البتّه، به معرفت مربوطند. با توجّه به سخنانِ امام علی، علیهالسّلام، عُجب، جزم‌‌وجُمود، تعصّب و آرزواندیشی́ از موانعِ روانشناختیِ معرفتیِ اخلاقیزیستن ‌اند. ما کوشیده‌ایم تا این مدّعا را با روشی توصیفی- تحلیلی اثبات کنیم و نشان دهیم که، بر اساسِ سخنانِ امام علی، علیهالسّلام، این موانعِ روانشناختیِ معرفتی چگونه مانعِ اخلاقی‌زیستن می‌شوند. یکی از پرسش‌‌های مهم دربارۀ اخلاق این است که چرا آدمیان، به صِرفِ ارادۀ اخلاقی‌‌زیستن، نمی‌‌توانند اخلاقی زندگی کنند؟ به عبارت دیگر، چرا اخلاقی‌زیستن دشوار است؟ اینجاست که بحث از موانعِ اخلاقی‌‌زیستن به میان می‌‌آید. هر انسانی که خواستارِ اخلاقی‌زیستن باشد، با موانعی روبرو خواهد شد که او را از پیمودنِ راهِ اخلاقی-زیستن بازمی‌دارند. موانعِ اخلاقی‌زیستن به دو قسمِ جامعه‌شناختی و روان‌شناختی́ تقسیم‌پذیرند. موانعِ جامعه-شناختی اموری بیرونی‌ اند که بر تصمیماتِ اخلاقیِ آدمی تأثیر می‌نهند و مانعِ آدمی برای اخلاقی‌زیستن می-شوند، از قبیلِ افکارِ عمومی، ارزش‌داوریهای دیگران، خوشایند و ناخوشایند و پسند و ناپسندِ دیگران. موانعِ روان‌شناختی، خود، بر دو قسمند: موانعِ معرفتی و موانعِ غیرِمعرفتی. موانعِ روانشناختیِ معرفتی́ موانعی‌اند که در روانِ آدمی́ مانعِ اخلاقی‌‌زیستن می‌شوند و، البتّه، به معرفت مربوطند. با توجّه به سخنانِ امام علی، علیهالسّلام، عُجب، جزم‌‌وجُمود، تعصّب و آرزواندیشی́ از موانعِ روانشناختیِ معرفتیِ اخلاقیزیستن ‌اند. ما کوشیده‌ایم تا این مدّعا را با روشی توصیفی- تحلیلی اثبات کنیم و نشان دهیم که، بر اساسِ سخنانِ امام علی، علیهالسّلام، این موانعِ روانشناختیِ معرفتی چگونه مانعِ اخلاقی‌زیستن می‌شوند.

https://jer.znu.ac.ir/article_250933_34ce8bcec37e1f2e42b1b07b96805721.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 سلوک اخلاقی فردی و اجتماعی از نگاه ابن‌عباس سلوک اخلاقی فردی و اجتماعی از نگاه ابن‌عباس 27 52 250934 EN مرتضی همتی‌پور دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. حامد خانی (فرهنگ مهروش) دانشیار گروه الهیات، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. 0000-0003-2982-6239 سیدرضا موسوی استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. محمدعلی میر استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. Journal Article 2022 02 01 ایدئولوژی غالب عامۀ مسلمانان چُنین القاء می‌کند که صحابه راویان محض سنّت پیامبر(ص) بوده و اندیشه‌هایی متمایز نداشته‌اند. این‌گونه، عملاً مطالعه‌ای برای بررسی آراء صحابه و شناخت نسبت آن‌ها با هم‌دیگر صورت نگرفته، و خاصّه مطالعۀ تفکّرات اخلاقی و شناخت تمایز آرائشان با هم‌دیگر و با مکتب اهل بیت (ع) یا سنجش نسبت آن آموزه‌ها با تعالیم پیامبر(ص) کم‌تر کاویده، و بیش‌تر مغفول واقع شده است. می‌خواهیم در این مطالعه با نگاهی انتقادی به این رویکرد فراگیر، اندیشۀ اخلاقی عبدالله بن عبّاس (درگذشتۀ 68) را بازنگریم؛ فقیه و مفسّری از نسلِ صغارِ صحابه که جایگاهش هم‌چون یک معلّم اخلاق یا تأثیر اندیشه‌هایش بر فرهنگ اسلامی دوره‌های بعد را نکاویده‌اند. این مطالعه از جنس مطالعات تاریخ اندیشۀ اخلاقی است و از میان منظومۀ آراء اخلاقی ابن‌عباس بر آن دسته از آراء وی تمرکز دارد که دربارۀ بهینه‌سازی سلوک فردی و اجتماعی روایت شده، در تفسیرش از قرآن و سؤالاتش و نقل‌قول‌هایش از پیامبر(ص) هم بازتاب یافته، و بُعدی از ابعاد تفکر اخلاقی او را شکل داده است. این مطالعه مدخلی خواهد بود برای آن‌که بتوانیم در گام‌های بعد با مقایسۀ تعالیم صحابۀ مختلف، تصویری واضح‌تر از تاریخ اندیشۀ اخلاقی مسلمانان در نیمۀ نخست سدۀ 1 حاصل کنیم. ایدئولوژی غالب عامۀ مسلمانان چُنین القاء می‌کند که صحابه راویان محض سنّت پیامبر(ص) بوده و اندیشه‌هایی متمایز نداشته‌اند. این‌گونه، عملاً مطالعه‌ای برای بررسی آراء صحابه و شناخت نسبت آن‌ها با هم‌دیگر صورت نگرفته، و خاصّه مطالعۀ تفکّرات اخلاقی و شناخت تمایز آرائشان با هم‌دیگر و با مکتب اهل بیت (ع) یا سنجش نسبت آن آموزه‌ها با تعالیم پیامبر(ص) کم‌تر کاویده، و بیش‌تر مغفول واقع شده است. می‌خواهیم در این مطالعه با نگاهی انتقادی به این رویکرد فراگیر، اندیشۀ اخلاقی عبدالله بن عبّاس (درگذشتۀ 68) را بازنگریم؛ فقیه و مفسّری از نسلِ صغارِ صحابه که جایگاهش هم‌چون یک معلّم اخلاق یا تأثیر اندیشه‌هایش بر فرهنگ اسلامی دوره‌های بعد را نکاویده‌اند. این مطالعه از جنس مطالعات تاریخ اندیشۀ اخلاقی است و از میان منظومۀ آراء اخلاقی ابن‌عباس بر آن دسته از آراء وی تمرکز دارد که دربارۀ بهینه‌سازی سلوک فردی و اجتماعی روایت شده، در تفسیرش از قرآن و سؤالاتش و نقل‌قول‌هایش از پیامبر(ص) هم بازتاب یافته، و بُعدی از ابعاد تفکر اخلاقی او را شکل داده است. این مطالعه مدخلی خواهد بود برای آن‌که بتوانیم در گام‌های بعد با مقایسۀ تعالیم صحابۀ مختلف، تصویری واضح‌تر از تاریخ اندیشۀ اخلاقی مسلمانان در نیمۀ نخست سدۀ 1 حاصل کنیم.

https://jer.znu.ac.ir/article_250934_9596c10bae64fdf72d99ebbd71b37cc6.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 فضیلتهای اخلاقی و زندگی خوب در عصر کرونا ویروس (کووید- 19) فضیلتهای اخلاقی و زندگی خوب در عصر کرونا ویروس (کووید- 19) 53 74 250935 EN صادق میراحمدی استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهرکرد، ایران. Journal Article 2022 01 01 مسئلة اصلی این پژوهش این است که چه رابطه‌ای بین فضیلت‌های اخلاقی و زندگی خوب در عصر کروناویروس وجود دارد. در عصر کروناویروس، بسیاری از انسان‌ها متعهد شدند که کارهای فضیلت مندانه انجام دهند. آنها عدالت، شجاعت، بخشش، صداقت، حکمت عملی و ... را رواج دادند؛ به هم‌نوعان خود کمک کردند؛ سالمندان و انسان‌های ضعیف را مورد توجه قرار داده‌اند و در این آزمون موفق و سربلند بیرون آمده‌اند. برخی دیگر با احتکار اقلام اساسی و بی‌توجهی به فقرا و سالمندان و فرار از زیر بار مسئولیت‌های اجتماعی خود، در آزمون فضیلت های ناکام ماندند و رذیلت ورزی را پیشه خود قرار دادند. این مقاله به روش توصیفی و تحلیل محتوا صورت گرفته است. هدف از نگارش آن بررسی نقش فضیلت‌های اخلاقی در بهتر کردن زندگی انسانها و کاستن درد و رنج آنها در عصر کروناویروس است. برای دستیابی به این هدف فضیلت‌های اخلاقی اصلی در عصر کروناویروس مورد بحث و بررسی قرار گرفته است و این نتایج به دست آمده است که در عصر کروناویروس که نابرابری‌ها، دروغ گویی، پنهان‌کاری‌ها، ناآرامی‌ها و بزدلی‌ها و تصمیمات نادرست بسیار برجسته هستند، بیش از هر زمان دیگری به آنها نیازمندیم. عدالت برای مقابله با نابرابری‌ها؛ صداقت برای مقابله با دروغ گویی‌ها و پنهان‌کاری‌ها؛ شجاعت برای مقابله با ناآرامی‌ها و تهدیدها و بزدلی‌ها؛ بخشش برای مقابله با خودخواهی‌ها؛ و حکمت عملی برای اتخاذ تصمیم‌های صحیح لازم است. با آگاهی از فضیلت‌ها و عمل کردن به آنها باعث بهتر شدن زندگی انسان‌ها و کاستن درد و رنج آنها در عصر کروناویروس می‌شود. فضیلت‌های اخلاقی ما را قادر می‌سازند تا با انتخاب آگاهانه محدودیت‌های فعلی به جای اینکه آنها را سخت‌گیرانه و غیراخلاقی بدانیم، به آنها پایبند باشیم و زندگی خوبی را برای خود و دیگران رقم بزنیم. مسئلة اصلی این پژوهش این است که چه رابطه‌ای بین فضیلت‌های اخلاقی و زندگی خوب در عصر کروناویروس وجود دارد. در عصر کروناویروس، بسیاری از انسان‌ها متعهد شدند که کارهای فضیلت مندانه انجام دهند. آنها عدالت، شجاعت، بخشش، صداقت، حکمت عملی و ... را رواج دادند؛ به هم‌نوعان خود کمک کردند؛ سالمندان و انسان‌های ضعیف را مورد توجه قرار داده‌اند و در این آزمون موفق و سربلند بیرون آمده‌اند. برخی دیگر با احتکار اقلام اساسی و بی‌توجهی به فقرا و سالمندان و فرار از زیر بار مسئولیت‌های اجتماعی خود، در آزمون فضیلت های ناکام ماندند و رذیلت ورزی را پیشه خود قرار دادند. این مقاله به روش توصیفی و تحلیل محتوا صورت گرفته است. هدف از نگارش آن بررسی نقش فضیلت‌های اخلاقی در بهتر کردن زندگی انسانها و کاستن درد و رنج آنها در عصر کروناویروس است. برای دستیابی به این هدف فضیلت‌های اخلاقی اصلی در عصر کروناویروس مورد بحث و بررسی قرار گرفته است و این نتایج به دست آمده است که در عصر کروناویروس که نابرابری‌ها، دروغ گویی، پنهان‌کاری‌ها، ناآرامی‌ها و بزدلی‌ها و تصمیمات نادرست بسیار برجسته هستند، بیش از هر زمان دیگری به آنها نیازمندیم. عدالت برای مقابله با نابرابری‌ها؛ صداقت برای مقابله با دروغ گویی‌ها و پنهان‌کاری‌ها؛ شجاعت برای مقابله با ناآرامی‌ها و تهدیدها و بزدلی‌ها؛ بخشش برای مقابله با خودخواهی‌ها؛ و حکمت عملی برای اتخاذ تصمیم‌های صحیح لازم است. با آگاهی از فضیلت‌ها و عمل کردن به آنها باعث بهتر شدن زندگی انسان‌ها و کاستن درد و رنج آنها در عصر کروناویروس می‌شود. فضیلت‌های اخلاقی ما را قادر می‌سازند تا با انتخاب آگاهانه محدودیت‌های فعلی به جای اینکه آنها را سخت‌گیرانه و غیراخلاقی بدانیم، به آنها پایبند باشیم و زندگی خوبی را برای خود و دیگران رقم بزنیم.

https://jer.znu.ac.ir/article_250935_45b522b813219ce7f8c077e5664648bb.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 متافیزیک فاصله و چالش اخلاقی آن در نظریه هنری برشت متافیزیک فاصله و چالش اخلاقی آن در نظریه هنری برشت 75 92 251402 EN علیرضا آرام دانش آموخته دکترای فلسفه اخلاق، گروه فلسفه اخلاق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0003-1437-9018 بهاره گراوندی دانش آموخته کارشناسی ارشد فلسفه اخلاق، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0002-1697-6265 Journal Article 2022 02 27 در این تأمل پس از شرح آراء هنری برتولت برشت، به مرور رابطة تاریخی او با والتر بنیامین پرداخته و رویکرد در اصل، سیاسی این دو به هنر را مقایسه می‌کنیم. نگرشی که می‌گوید هنر باید راه نجات مخاطبان از وضع نامطلوب اجتماع را به آن‌ها نشان دهد. در تقابل با این تجویز، از فقدان اعتبارِ دیگری، ساکت ماندن مواضع رقیب و در نتیجه، از غیبتِ رأی و شخصیتِ مخاطب در فاصله زیبایی‌شناختی مورد نظر برشت سخن می‌گوییم. در این بحث با یادآوری آراء فیشته در موضوع «من و نا-من»، عقبة این تلقی از انسان به مثابة شناسای مطلق و منفک از اذهان دیگر موضوع پرسش و تردید قرار می‌گیرد. در تأمل واپسین می‌توان پیشنهادی عرضه کرد که اولاً بر خصلت انعکاسی اثر هنری تأکید دارد. ثانیاً و مهم‌تر، درکِ زیبایی‌شناختی حاصل از تجربه و مشارکت ادراکی را در فرآیندِ اجتماع انسانی تحلیل می‌کند. در نهایت، با طی شدن مسیری که از چشم‌انداز و نیز به پشتوانه تربیت عمومی(پایدیا) اعتبار یافته است، فهم دیگری و تعهد نسبت به اجتماع انسانی وجه نظری چندلایه‌تر و ضمانت عملی جمعی‌تر خواهد یافت. در این تأمل پس از شرح آراء هنری برتولت برشت، به مرور رابطة تاریخی او با والتر بنیامین پرداخته و رویکرد در اصل، سیاسی این دو به هنر را مقایسه می‌کنیم. نگرشی که می‌گوید هنر باید راه نجات مخاطبان از وضع نامطلوب اجتماع را به آن‌ها نشان دهد. در تقابل با این تجویز، از فقدان اعتبارِ دیگری، ساکت ماندن مواضع رقیب و در نتیجه، از غیبتِ رأی و شخصیتِ مخاطب در فاصله زیبایی‌شناختی مورد نظر برشت سخن می‌گوییم. در این بحث با یادآوری آراء فیشته در موضوع «من و نا-من»، عقبة این تلقی از انسان به مثابة شناسای مطلق و منفک از اذهان دیگر موضوع پرسش و تردید قرار می‌گیرد. در تأمل واپسین می‌توان پیشنهادی عرضه کرد که اولاً بر خصلت انعکاسی اثر هنری تأکید دارد. ثانیاً و مهم‌تر، درکِ زیبایی‌شناختی حاصل از تجربه و مشارکت ادراکی را در فرآیندِ اجتماع انسانی تحلیل می‌کند. در نهایت، با طی شدن مسیری که از چشم‌انداز و نیز به پشتوانه تربیت عمومی(پایدیا) اعتبار یافته است، فهم دیگری و تعهد نسبت به اجتماع انسانی وجه نظری چندلایه‌تر و ضمانت عملی جمعی‌تر خواهد یافت.

https://jer.znu.ac.ir/article_251402_b891670efc5f9e24ad0cb10d3d8f5b8e.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق و نسبت آن با فطرت از منظر صدرالمتالهین شیرازی طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق و نسبت آن با فطرت از منظر صدرالمتالهین شیرازی 93 110 251379 EN محمد حسین انصاری چشمه دانش آموخته دکتری رشته مدرسی معارف اسلامی، دانشکده الهیان و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ابراهیم نوئی استادیار دانشگاه شهید بهشتی، گروه معارف اسلامی، دانشکده الهیات و ادیان، تهران، ایران. رحیم دهقان استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2022 02 09 در نظریة اخلاقی قانون طبیعی از دیدگاه ملاصدرا، طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق تلقی می‌گردد. ملاصدرا طبیعت را با نظر به ابعاد وجودی انسان ترسیم می‌کند و تمام استعدادهای انسان را اعم از قوای حیوانی و انسانی، مدّ نظر قرار می‌دهد. با مبتنی شدنِ اخلاق بر این طبیعت- که از دیدگاه صدرا دارای تقدس، تحرک ذاتی و هدفمند است- در حقیقت، اخلاق بر شاکلة وجودیِ انسان بنا می شود و رابطة دو سویه میان این دو برقرار است و همسان با سیال و ذومراتب بودن طبیعت انسان، دارای تحرک و سیلان خواهد بود. این معنای طبیعت شباهت زیادی با فطرت اصطلاحی به معنای بینش‌ها و گرایشات ذاتی انسان دارد که ممکن است با آن یکسان تلقی گردد. سؤال اصلی تحقیق این است که طبیعت به معنای مذکور چه رابطه‌ای با فطرت و محتویات فطری دارد و آیا اساساً از هم متمایزند؟ یافته‌های پژوهش حاکی از این است که گرچه میان طبیعت و فطرت وجوه تشابه زیادی است و در موارد متعددی به یک معنا به کار می‌روند، ولی اساساً این دو متمایز از هم‌اند و رابطه آنها به این نحو است که طبیعت انسان، بستر رشد و شکوفایی محتویات فطری است و ساختار و شاکله ذاتی انسان، قابلیت دریافت و شکوفا نمودن محتویات فطری را دارد. این مقاله با روش تحلیلی-توصیفی تلاش نموده تا با نظر به طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق، تفاوت‌های آن را با فطرت و رابطه متقابل آنها را با نظر به معنایی که ملاصدرا از طبیعت ارائه می دهد، تبیین نماید. در نظریة اخلاقی قانون طبیعی از دیدگاه ملاصدرا، طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق تلقی می‌گردد. ملاصدرا طبیعت را با نظر به ابعاد وجودی انسان ترسیم می‌کند و تمام استعدادهای انسان را اعم از قوای حیوانی و انسانی، مدّ نظر قرار می‌دهد. با مبتنی شدنِ اخلاق بر این طبیعت- که از دیدگاه صدرا دارای تقدس، تحرک ذاتی و هدفمند است- در حقیقت، اخلاق بر شاکلة وجودیِ انسان بنا می شود و رابطة دو سویه میان این دو برقرار است و همسان با سیال و ذومراتب بودن طبیعت انسان، دارای تحرک و سیلان خواهد بود. این معنای طبیعت شباهت زیادی با فطرت اصطلاحی به معنای بینش‌ها و گرایشات ذاتی انسان دارد که ممکن است با آن یکسان تلقی گردد. سؤال اصلی تحقیق این است که طبیعت به معنای مذکور چه رابطه‌ای با فطرت و محتویات فطری دارد و آیا اساساً از هم متمایزند؟ یافته‌های پژوهش حاکی از این است که گرچه میان طبیعت و فطرت وجوه تشابه زیادی است و در موارد متعددی به یک معنا به کار می‌روند، ولی اساساً این دو متمایز از هم‌اند و رابطه آنها به این نحو است که طبیعت انسان، بستر رشد و شکوفایی محتویات فطری است و ساختار و شاکله ذاتی انسان، قابلیت دریافت و شکوفا نمودن محتویات فطری را دارد. این مقاله با روش تحلیلی-توصیفی تلاش نموده تا با نظر به طبیعت به مثابه بنیان برای اخلاق، تفاوت‌های آن را با فطرت و رابطه متقابل آنها را با نظر به معنایی که ملاصدرا از طبیعت ارائه می دهد، تبیین نماید.

https://jer.znu.ac.ir/article_251379_eee4dd35f38077ab53b13d5b770c58a9.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 همانند انگاری قتل فرد با قتل همگان در قرآن و میشنا همانند انگاری قتل فرد با قتل همگان در قرآن و میشنا 111 126 251692 EN روح الله نجفی دانشیار گروه علوم قرآن وحدیث، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Journal Article 2022 02 12 قرآن کریم در پی حکایت برادرکشى پسر آدم، از نوشته شدن این تمثیل بر بنی‌اسرائیل خبر داده است که قتل یک تن، همانند قتل همگان است. روایت قرآن، قتل پسر آدم را سبب کتابت این تمثیل دانسته است. در این میان، اشکال آن است که نسبت میان برادرکشى پسر آدم و همانندانگاری قتل فرد با قتل همگان چیست؟ و چرا قرآن از میان همه اقوام، از تقریر این تشبیه بر بنى اسرائیل خبر داده است؟ تحقیق حاضر برای گره‌گشایی از این تشبیه، از پیشینه موضوع مدد می جوید. به گفتة «تورات» در ماجراى برادرکشى پسر آدم، خون هاى مقتول به فریاد درآمد و بر وفق «میشنا»، مراد تورات از خون‌ها، خون مقتول و نسل او است. بدین‌سان قتل پسرآدم، خصوصیتی داشته است که فریاد خون‌های مقتول و ذریه او است و خداوند به سبب این قتل با آن ویژگی، همانندانگاری قتل فرد با قتل همگان را بر بنی اسرائیل، مقرر نمود. قرآن کریم در پی حکایت برادرکشى پسر آدم، از نوشته شدن این تمثیل بر بنی‌اسرائیل خبر داده است که قتل یک تن، همانند قتل همگان است. روایت قرآن، قتل پسر آدم را سبب کتابت این تمثیل دانسته است. در این میان، اشکال آن است که نسبت میان برادرکشى پسر آدم و همانندانگاری قتل فرد با قتل همگان چیست؟ و چرا قرآن از میان همه اقوام، از تقریر این تشبیه بر بنى اسرائیل خبر داده است؟ تحقیق حاضر برای گره‌گشایی از این تشبیه، از پیشینه موضوع مدد می جوید. به گفتة «تورات» در ماجراى برادرکشى پسر آدم، خون هاى مقتول به فریاد درآمد و بر وفق «میشنا»، مراد تورات از خون‌ها، خون مقتول و نسل او است. بدین‌سان قتل پسرآدم، خصوصیتی داشته است که فریاد خون‌های مقتول و ذریه او است و خداوند به سبب این قتل با آن ویژگی، همانندانگاری قتل فرد با قتل همگان را بر بنی اسرائیل، مقرر نمود.

https://jer.znu.ac.ir/article_251692_a0ac000ffece3136001c2b01c9a3fdfe.pdf

دانشگاه زنجان تأملات اخلاقی 2676-4180 2 4 2022 02 20 تیک تاک بمب فرضی تیک تاک بمب فرضی 127 146 251693 EN مارسیا بارون استاد فلسفه دانشگاه ایندیانا Journal Article 2022 04 16 تیک تاک بمب فرضی ادبیات اخیر که غیرمجاز بودن شکنجه را به چالش می‌کشد یا آن را دوباره تأیید می‌کند، تیک تاک بمب فرضی و استناد مکرر آن را محکوم کرده است. آنچه من در ذهن دارم، به طور خاص، نوشته‌های دیوید لوبان و هنری شو است. من نظرات آنها را به طور کلی به اشتراک می گذارم، اما در عین حال فکر می کنم که آنچه در مورد مفهوم فرضی بسیار مشکل ساز است، به اندازه کافی بیان نشده است. با مقابل قرار دادن این کاربرد از مفهوم فرضی با آنچه که فیلیپا فوت و جودیت جارویس تامسون بکار برده‌اند، من استدلال می‌کنم که تیک تاک بمب فرضی دارای این مشکل منحصر به فرد است که برای اثربخشی خود بر معقول بودن فرضی این سناریو متکی است، ولی با این حال، چنان مطرح می‌شود که گویا معقول بودن آن مهم نیست. من با اقتباس از کار داریوش رجالی، مامور سابق اف‌بی‌آی، علی صوفان، و دیگران نشان می‌دهم که این چقدر غیرقابل قبول است. به طور خلاصه، این استدلال بر این تصور غلط تکیه می‌کند که شکنجه در کشف حقیقت مؤثرتر از بازجویی «ضعیف» است یا اینکه ترکیبی از این دو روش بهتر از دومی است. تیک تاک بمب فرضی ادبیات اخیر که غیرمجاز بودن شکنجه را به چالش می‌کشد یا آن را دوباره تأیید می‌کند، تیک تاک بمب فرضی و استناد مکرر آن را محکوم کرده است. آنچه من در ذهن دارم، به طور خاص، نوشته‌های دیوید لوبان و هنری شو است. من نظرات آنها را به طور کلی به اشتراک می گذارم، اما در عین حال فکر می کنم که آنچه در مورد مفهوم فرضی بسیار مشکل ساز است، به اندازه کافی بیان نشده است. با مقابل قرار دادن این کاربرد از مفهوم فرضی با آنچه که فیلیپا فوت و جودیت جارویس تامسون بکار برده‌اند، من استدلال می‌کنم که تیک تاک بمب فرضی دارای این مشکل منحصر به فرد است که برای اثربخشی خود بر معقول بودن فرضی این سناریو متکی است، ولی با این حال، چنان مطرح می‌شود که گویا معقول بودن آن مهم نیست. من با اقتباس از کار داریوش رجالی، مامور سابق اف‌بی‌آی، علی صوفان، و دیگران نشان می‌دهم که این چقدر غیرقابل قبول است. به طور خلاصه، این استدلال بر این تصور غلط تکیه می‌کند که شکنجه در کشف حقیقت مؤثرتر از بازجویی «ضعیف» است یا اینکه ترکیبی از این دو روش بهتر از دومی است.

https://jer.znu.ac.ir/article_251693_74d00d8897b816f50f12929b5fb9b8cc.pdf