آریانپور کاشانی، منوچهر و سیدمصطفی عاصی. (1389). فرهنگ بزرگ یکجلدی پیشرو آریانپور. تهران: جهان رایانه امین.
اترک، حسین. (1399). «پیوند اخلاق فلسفی و دینی در الذریعة راغب اصفهانی». تأملات اخلاقی، 1 (1): 103-133.
اسد زندی، مینو. (1396). «شاخصههای معنوی استادان در آموزش الگومحور». راهبردهای آموزش در علوم پزشکی، 10 (1): 23- 35.
انوری، حسن. (1381). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: انتشارات سخن، چاپ پنجم.
ایازی، علینقی و علی ربانی خوراسگانی. (1393). «موانع اجتماعی تفکر در الگوی اسلامی پیشرفت بر اساس نظریهپردازی دادهمحور از قرآن». جامعهشناسی کاربردی، 25 (2): 81-96.
بیرونی کاشانی، راضیه. (1397). «شناسایی مؤلفههای تربیت اخلاقی دانشآموزان: برقراری تناظر میان نظریههای تربیت منش و رویکرد تربیت اسلامی». علوم تربیتی از دیدگاه اسلام. 6 (11): 111-128.
حیدریزاده، نسرین و زهره اسمعیلی و مهران فرجاللهی و طیبه صفایی. (1399). «ابعاد و مؤلفههای تربیت اخلاقی در نظام تربیت رسمی و عمومی دورۀ ابتدایی ایران». آموزش در علوم انتظامی. 8 (28): 177-201.
رشیدی، شیرین. (1398). «مبانی و آثار تربیت انسان منظم از منظر فلسفۀ تعلیموتربیت قرآنبنیان». علوم تربیتی از دیدگاه اسلام. 7 (13): 5-21.
رهنمائی، حسین. (1397). «مقایسۀ انسان اخلاقی مطلوب در اسلام و تائوئیسم با تأکید بر نهجالبلاغه و تائو ته چینگ». معرفت ادیان. 10 (1): 45-64.
سیف، علیاکبر. (1392). روانشناسی پرورشی نوین. تهران: نشر دوران، ویرایش هفتم، چاپ اول.
صلواتی، عبدالله و فاطمه کوکرم. (1399). «تبیین ضرورتهای سهگانۀ انسان کامل از دیدگاه ابنعربی و علامه طباطبایی». عرفان اسلامی. 16 (64): 37-52.
قلتاش، عباس. (1391). «مبانی اجتماعی و سیاسی تعلیموتربیت: بررسی تطبیقی رویکردها و دیدگاههای تربیت شهروندی». مبانی تعلیموتربیت. 2 (1): 47-64.
کومبز، جرالد آر. و لو روی بی. دنیلز. (1388). «پژوهش فلسفی: تحلیل مفهومی». ترجمۀ خسرو باقری، در شورت، ادموند، سی. (1388). روششناسی مطالعات برنامۀ درسی. ترجمۀ محمود مهرمحمدی و همکاران، فصل اول، ص43-65.
مالک، حسین و خدیجه ناییج. (1390). «تعلیموتربیت از نظر ارسطو». فلسفه و کلام. 2 (5): 103-121.
محمدی، حمدالله و فاطمه زیباکلام. (1393). «نئولیبرالیسم و تجاریسازی تربیت: چالشی فراروی تربیت اخلاقی». مبانی تعلیموتربیت. 4 (2): 95-116.
مرتضوی، فاطمه و علیرضا آلبویه. (1401). «بقا به مثابه چرایی زیست اخلاقی: بررسی انتقادی دیدگاه تکاملگرایان». تأملات اخلاقی. 3 (4):7-24.
مرتضوی، محمد. (1392). «موانع تربیت زمینهساز». مشرق موعود. 7 (26): 41-63.
معین، محمد. (1375). فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر، چاپ نهم.
ملکی، حسن و مجید حبیبیپور. (1386). «پرورش تفکر انتقادی هدف اساسی تعلیموتربیت». نوآوریهای آموزشی. 6 (19): 93-108.
هاشمیان، فاطمهسادات و سیداحمد غفاری قرهباغ. (1399). «بحرانهای اخلاقی تمدن عصر جدید». مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی.24 (1): 111-128.
یوسفی، علیرضا و مریم گردانشکن. (1390). «تفکر انتقادی». آموزش در علوم پزشکی. 11 (9): 1120-1128.
Chowdhury, M. (2016). "Emphasizing Morals, Values, Ethics, and Character Education in Science Education and Science Teaching". The Malaysian Online Journal of Educational Science. 4(2): 1-16.
Der Zee, T. V. (2022). "Open Towards the Future. A Reinvigoration of Practical Wisdom in Teaching with a View to Subjectification". Teachers and Teaching. 28(6): 757-771.
Gayrat Ugli, M. T. (2019). "Scientific Theoretical Problems of Perfect Human Category in the Psychology". European Journal of Research and Reflection in Educational Sciences. 7(8): 15-22.
Chung, J. J. H. & X. Wei. (2020). "Teach Effectively or Guide Wisely? Discussing the Application of Wisdom Approach to Language Teaching in Thai Higher Education". International Journal of Language Education. 4(3): 322-333.
Stenberg, K. & K. MaaranenK. (2022). "Promoting Practical Wisdom in Teacher Education: A Qualitative Descriptive Study". European Journal of Teacher Education. 45(5): 617-633.
