اترک، حسین. (1392). وظیفهگرایی اخلاقی کانت. قم: نشر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
درایور، جولیا. (1394). پیامدگرایی. ترجمۀ شیرزاد پیک حرفه، تهران: نشر حکمت.
رعایت جهرمی، محمد. (۱۳۹۱). فلسفۀ زبان قارهای و فرهنگی: تأملی تطبیقی در آرای ویتگنشتاین و گادامر در باب زبان. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
مقراضچی، رضا و محمد رعایت جهرمی. (1397). «پیشداشت کمالیافتگی؛ شرط ضروری فهم و کژفهمی نزد گادامر». فصلنامۀ علمی ـ پژوهشی نقد و نظر. زمستان، 24 (39)، صص 79-103.
واعظی، اصغر. (1387). «سنت و آزادی در هرمنوتیک فلسفی گادامر». دوفصلنامۀ فلسفی شناخت، پاییز و زمستان، شماره پنجاه و نه، صص 175-185.
هینمن، لارنس. (1398). اخلاق - رویکردی کثرتگرایانه به نظریۀ اخلاق. ترجمۀ میثم غلامی، تهران: نشر کرگدن.
Broad, C. D. (2013). Five Types of Ethical Theory. Routledge.
Dostal, Robert J. (2002). The Cambridge Companion to Gadamer. Cambridge University Press.
Gadamer, Hans.Georg. (2007). The Gadamer Reader: A Bouquet of the Later Writings. Edited by Richard E. Palmer, Northwestern University Press.
Gadamer، Hans-Georg. (1999). Hermeneutics، Religion and Ethics. Yale University Press.
Gadamer, Hans-Georg. (1977). Philosophical Hermeneutics. Translated and edited by David E. Linge, University of California press.
Gadamer, Hans-Georg. (2004). Truth and Method. Continuum.
Gensler. Harry. (2010). The A to Z of Ethics. Scarecrow Press.
Grondin, Jean. (1994). Introduction of Philosophical Hermeneutics. Yale University Press.
Portmore, Douglas, W. (2020). The Oxford Handbook of Consequentialism. Oxford University Press.
Warnke, Georgia. (1987). Gadamer: Hermeneutics, Tradition and Reason. Polity Press.
Weinsheimer, Joel. (1991). Philosophical Hermeneutics and Literary Theory. Yale University Press.
