Ethical Reflections

Ethical Reflections

An Examination of the Aristotelian Functionalist Approach to the Concept of Eudaimonia

Document Type : Review Article

Authors
Amir Ahmad Khani
Majid Ahsan
10.30470/er.2025.2060023.1429
Abstract
This paper focuses on Aristotle’s functionalist approach to the analysis of human happiness. Within this framework, Aristotle defines virtue as “the best state of realizing the specific function of a human being,” namely, rational activity. By examining the reciprocal relationship between reason and desire in Aristotle’s ethical theory, the study concludes that genuine human happiness is achieved only when the rational part of the soul and the non-rational yet reason-obedient part (i.e., rational desire or bouleusis) operate in systematic harmony. Within this structure, rational choice (prohairesis) serves as the connecting link between intellect and desire, playing a central role in the generation of virtuous action. The function of reason in the domain of practical wisdom lies in attaining practical truth_ the concord of sound rational judgment with right desire _through proper deliberation and motivation. Virtue, therefore, is a stable disposition of the soul through which a person performs their function in the best possible manner and thereby attains happiness. By explicating the key concepts of Aristotelian moral philosophy and analytically examining the interrelation among reason, desire, action, and virtue, this paper demonstrates how human beings can achieve happiness through rational activity in accordance with virtue. The research employs an analytical–descriptive method and draws primarily on Aristotle’s Nicomachean Ethics along with contemporary interpretations.
Keywords
Aristotle
Aristotelian Functionalism
Eudaimonia
Moral Virtue
Practical Rationality
Rational Desire (Bouleisis)

Article Title Persian

بررسی رویکرد کارکردگرایانه ارسطویی در تبیین سعادت

Authors Persian

امیر احمدخانی
مجید احسن
Abstract Persian

این مقاله با تمرکز بر رویکرد کارکردگرایانه ارسطو به بررسی سعادت انسانی از دیدگاه او می‌پردازد. وی در این رویکرد، فضیلت را به عنوان «بهترین حالت تحقق کارکرد خاص انسان»(یعنی فعالیت عقلانی) تبیین می‌کند. این پژوهش با تحلیل رابطه‌ی دوسویه‌ی عقل و میل در نظریه ارسطو به این نتیجه می‌رسد که سعادت انسانی تنها زمانی محقق می‌شود که بخش عقلانی نفس و بخش غیرعقلانی اما مطیع عقل (میل متأملانه) در یک هماهنگی نظام مند عمل کنند. در این چارچوب، انتخاب عقلانی به عنوان حلقه اتصال عقل و میل، نقش محوری در صدور افعال فضیلت‌مندانه ایفا می‌کند. کارکرد عقل در حیطه‌ی حکمت عملی دستیابی به صدق عملی (همراهی دلیل عقلانی صادق با میل درست) بر اساس میل درست و تأمل است و فضیلت حالت ثابت نفس است که از طریق آن، انسان کارکرد خود را به بهترین شکل انجام داده به سعادت می‌رسد. این مقاله ضمن تبیین مفاهیم کلیدی در فلسفه اخلاق ارسطو، با بررسی تحلیلی رابطه بین عقل، میل، فعل و فضیلت نشان می‌دهد که چگونه انسان می‌تواند از طریق فعالیت عقلانی مطابق با فضیلت به سعادت دست یابد. این پژوهش با روش تحلیلی-توصیفی و به‌طور عمده با استناد به اخلاق نیکوماخوسی ارسطو و شرح‌های معاصر آن انجام شده است.

Keywords Persian

ارسطو
کارکرد گرایی ارسطویی
سعادت
فضیلت
حکمت عملی
انتخاب عقلانی
 لطفی، محمد حسن، اخلاق نیکوماخوس، تهران، طرح نو، ۱۳۷۸.
 دوستان، مهدی؛ هوشنگی،‌ حسین. (۱۴۰۲). «بازخوانی انتقادی مؤلفه های سعادت در نظریه ی ارسطو». تأملات اخلاقی. دوره چهارم(۱۶): صص۱۳۵-۱۶۵.
 
Pakaluk, Michael (2005). Aristotle's Nicomachean Ethics: An Introduction. New York: Cambridge University Press.
Reeve, C. D. C. & Aristotle (2021): Eudemian Ethics. Translation with Introduction and Notes. Indianapolis.
Ostwald, M. (1962), Aristotle, The Nicomachean Ethics (Indianapolis and New York)
Taylor, C. C. W. (ed.) (2006). Aristotle: Nicomachean Ethics, Books Ii--Iv: Translated with an Introduction and Commentary. Oxford University Press.
Urmson, James (1988). Aristotle’s Ethics. Malden, Mass.: Blackwell.
Kontos, Pavlos (2023). Introduction to Aristotle’s Nicomachean Ethics. Springer Verlag.
Reeve, C. D. C. (1992). Practices of Reason: Aristotle's Nicomachean Ethics. Oxford, GB: Oxford University Press.
Reeve, C. D. C. (2013). Aristotle on Practical Wisdom: Nicomachean Ethics VI. Cambridge: Harvard University Press. Edited by C. D. C. Reeve.
Reeve, C. D. C. (2012). Action, Contemplation, and Happiness: An Essay on Aristotle. Harvard University Press.
Reeve, C. D. C. (2006). Aristotle on the virtues of thought. In Richard Kraut (ed.), The Blackwell Guide to Aristotle’s Nicomachean Ethics. Oxford: Wiley-Blackwell. pp. 198-217.
Irwin, Terence & Aristotle (1999). Nicomachean Ethics. Indianapolis: Hackett Publishing.
Bartlett, Robert C. & Collins, Susan D. (eds.) (2011). Aristotle's Nicomachean Ethics. University of Chicago Press.
Apostle, Hippocrates G. (eds.) (1984). Aristotle's Nicomachean Ethics. Peripatetic Press
Crisp, Roger (ed.) (2005). Aristotle: Nicomachean Ethics. Cambridge University Press.
Broadie, Sarah & Rowe, Christopher (eds.) (2002). Aristotle: Nicomachean Ethics: Translation, Introduction, Commentary. Oxford University Press.
Reeve, C. D. C. & Aristotle (2014): Nicomachean Ethics. Translation with Introduction and Notes. Hackett Publishing.
Reeve, C. D. C. & Aristotle (2018b): Metaphysics. Translation with Introduction and Notes. Hackett Publishing.
Reeve, C. D. C. & Aristotle (2017): Politics. Translation with Introduction and Notes.

  • Receive Date 13 February 2026