Document Type : Original Article
Article Title Persian
Author Persian
پاول زاک در کتاب مولکول اخلاقی ادعا میکند که هورمون اکسیتوسین نقشی تعیینکننده در شکلدهی رفتارهای انسانی ایفا میکند و معتقد است که تبیینهای فلسفی از اخلاق نوعی خیال پردازی فلسفی هستند؛ چرا که رفتار اخلاقی را میتوان صرفاً از منظر زیستشناختی و با تکیه بر هورمون اکسیتوسین توضیح داد. این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده، نگاهی انتقادی به این ایده دارد. در گام نخست، نشان داده میشود که اکسیتوسین بهعنوان یک هورمون، تأثیر علّی مستقیم و کامل بر رفتار اخلاقی ندارد، چنانکه زاک ادعا میکند. دوم، بررسی میشود که اکسیتوسین علاوه بر رفتارهای همدلانه، میتواند باعث بروز احساساتی چون حسادت و لذت از رنج دیگران شود. سوم، شواهدی مطرح میگردد که نشان میدهد اثرات مشاهدهشده از اکسیتوسین ممکن است به کاهش اضطراب و افزایش انگیزه اجتماعی مربوط باشد، نه صرفاً به ایجاد رفتارهای پیچیده اخلاقی. در نهایت، این پژوهش بیان میکند که حتی اگر بپذیریم اکسیتوسین باعث ایجاد رفتارهای همدلانه میشود، این رفتارها همواره اخلاقی نیستند. اخلاق نیازمند در نظر گرفتن اصولی فراتر از همدلی، از جمله انصاف و عدالت، است. بنابراین، این مقاله با نقد دیدگاه اکسیتوسین بهعنوان مولکول اخلاقی، بر پیچیدگیهای تبیین اخلاق تأکید میکند و ضرورت رویکردهای جامعتر تأکید میکند.
Keywords Persian